Bob heeft net een uitgebreid blog gemaakt over nieuwe media. Hij weet daar over het algemeen een stuk meer van, dus ik zal daar niet te diep op in gaan. Ik wil het wel heel graag hebben over een klein stukje dat ik WEL begrijp:
De AVATAR!
De Avatar is voor velen van ons slechts een plaatje. Eigenlijk is het veel meer. Een foto, een grapje, een manier om te zeggen hoe je je voelt. Het lijkt simpel, maar het is DE opening van het gesprek, een verdieping van de emotie er achter. Als je een duister plaatje hebt staan en je praat over hoe je zestien bomen hebt geknuffelt die middag, dan botst dat. Als je een plaatje van een stralende zon en een lachend bloemetje, maar je twittert over de pijn van het leven, dan botst dat.
Goh, Jesse. Waarom ben je zo diep aan het nadenken over iets sufs als een Avatar?
*snik, ik wil er niet over praten
Schrijven dan?
Nu vooruit.
Dit was mijn vorige Avatar:
Mensen met enige wiskundige achtergrond roepen nu:
HAHAHAHAHHAHA WAT ONTZETTEND LEUK! i IS EEN SURREEEL GETAL EN PI IS IRRATIONEEL EN DAN ZEGGEN ZE DAT TEGEN ELKAAR HAAAAAHAHAHHAHAHAHHAHAHAHA *dondert van stoel af...
Helaas blijken deze mensen schaars. Eerst dacht ik, och, mensen vinden het wel leuk, maar zeggen er gewoon niets van. Totdat ik mijn plaatje veranderde in mijn huidige Avatar:
ONTELBARE reacties. Allemaal ongeveer in de vorm van:HAHAHAHAHHA WAT EEN GEKKE PANDA DAT IS NIET HOE EEN GLIJBAAN WERKT HAAHHAHAHAAHAHAHAA PANDAPANDALOLOLOLZORZ.
Ik zie het zwaar in voor de toekomstige generatie...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten